Sie sind hier:

Zeitgeschichte

Brauchtum und Feste

Bilder aus Natrup

Natruper Meilensteine

Natruper Original

De Kosaken

Franzosentied

Puddingiätten

Suchen nach:

Allgemein:

Startseite

Alles im Überblick

Impressum / Kontakt

1807, achzehn hunnert un sieven, as Westfaolen unner Napoleon siene Herrschaft quamm, dao mossen de jungen Käls auk all bie de Franzosen intriäden un Soldaot werden. Ganz vull van de Jungs war dütt nich nao de Müsk un daorüm dessertören se vaken. Bie Kooks, up son Buenhoff dao ächten in den Diäspenhook, dicht an de graute Amshorst un den grauten Küenningsbrook, wao boll kien Mensk henguamm, hadden sick fast immer sokke Dessertörs verstopp. De daomaolige Förster von de Amshorst gaff düsse jungen Kiäls Arbeit in de Amshorst, wao se Holt hauen, Gräwens utschmieten und Wiäg biättern mössen. Dat Iätten kregen se dann auk oft bie Koohs. Schlaopen daihen se dan bi Koohs in de Schür, well ganz ächten up den Hof stonn. Ganz dicht an de Schür lagg son klein Büsken, so fief bes seß Muorgen graut, met lange, dichte Baim drin, un auk vull Strukswiärk. An de ächterste Siet van de Schür nao dat Büsken hen, hadden sick de Dessertörs een Brett loßnnommen, hadden Hängsels drup niägelt un düt Lock, wao so äskes een Kiäl dör gong, benutzten se äs Dör tot flüchten in den Busk, wenn äs nachs Revision quamm un datt Hus affsocht wuor. Dütt kleine Dörken ächter de Schür sitt dao vandag noch un kann sick jedereen daovon üövertügen.
Enes nachts nao twiälf Uhr guamm äs een Schandarm met en Tropp Dörpers ut Roxel up den Hoff, um datt Hus nao Dessertörs afftesöken. De Schandarm stellde seine Lüde rund üm da Hus, daomet nich een herutkuemen konn. Schult Bernd kreeg sienen Posten vör de Niendör un reip ganzlut: „ Kats nao den Balken!“ Datt sall een Signal sein, dat, wenn eenen Dessertör unner int Hus sien soll, sick düssen nao den Balken flüchten soll wao he dann so licht nicht to finnen was.

De Schandarm sochte dat Hus aff un funn nicks. Ennen Dessertör met Namen Tüns, well jüst de Nacht up´n Balken schlaopen hadde un von den Spektakel upwakt was, hadde sick ächtern Kornsack herunnerglieden laoten, wao äm sigger kien Mensk finnen koun.
Aes de Schandarm met siene Lüde nu wier aftrock, bohrde sick Tüns met sien Swiärt, wat he ümmer nao bie sick hadde, een lock in dat Strauhdack, stak den Kopp dao dör un konn sölvst dat Volk wier afftrecken seihn, denn buten scheen de Vullmaond.
So hebt sich ümmers vull Dessertörs bie Koohs uphollen un nich een is affangen wuorden. De daomaolige Koohsbuer sorgte auck gued für siene Lüde un dao he auck Buerschops-Bottheier (Botschafter) was, wuß he ümmer äs de tärste all Bescheid, wenn äs wat quamm. Aes 1813 de Brüs wiär de Herrschapp üöver Westfaolne kreeg, nammen düsse Dessertörs all een annern Namen an, un wörn nu wier prüsk. In den Amtshorst wäd vandag noch den Weg wiest, well de Dessertörs vör hunnert fief un twintig Jaohr damaols makt hebt. Dat kleine Dörken ächter de Schür het sick siet de Tied all manigerern bekieken un het dabobie an die Franzosentied trüggdacht. Viell Guedes hadde Napoleon in de paar Jaor, wao he hier de Herrschaft hadd heff,
auck daohn. Besonners, dat he de Buen van de Leibeigenschaft frie makt heff, mott man öm haug anriäken. Auck Koohs sind daomaols frie kuemmen un sind sietdem en frieen Buenhoff. De olle Kooksiärs liävt vandag nao up denn Hoff, un de letzte Buer het oft nobens ant Hiärdfüer von de Franzosentied un de Dessertörs vertellt, un auck manigereen dat Dörken ächter de Schür wiest. He het dat sölvst ja nich beliäwt, wuß dat osser von sien Vader und sien Oehm, siälge Melchet Koohs.
Dat Dörken ächte de Schuer wätt vandag noch in Aehren haollen un gärne jedermann wiest, well sick daoför intresseert.


Quelle: Von Heinrich Wegmann, Herkentrup aus Havixbecker Heimatbrief Nr.26 vom 17. Aug 1943