Sie sind hier:

Zeitgeschichte

Brauchtum und Feste

Bilder aus Natrup

Natruper Meilensteine

Natruper Original

De Kosaken

Franzosentied

Puddingiätten

Suchen nach:

Allgemein:

Startseite

Alles im Überblick

Impressum / Kontakt

Albert, son jungen Kärl von fiefuntwintig Jaohr was es einzigsten Knecht up son Buernhof, dao ächten in de Brookbüsk. Blos sien jungen Buer was bie öm un hadde noch nich hieraot. De beiden wuorden allen ganz gued metnanner terecht, besuorgten auk de Kiük sölwst, un dao se Miälk, Eier, Kartuffeln un Fleesk sölwst up'n Hoff hadden, daorüm leeden se kiene Naut. Se hadden all twee Jaohr sick so hendaohn ohne Frau un wüörden noch nich mager daobie wuorden. De junge Buer gong Saoterdagsaobenbs ümmer nao sien ellerliche Hus, twee Stunn daovon weg. Dann was Albert Sundags den Dag alleen up den Hoff, molk de Küh, fohr de Schwiene un liäwe daobie Pännken fett. Nu hadde he de Dag vör Ostern äs grauten Appetit an Pudding, well he doch to Ostern äs wier gän enmaol att. Sölwst konn he kin Pudding maken un segg daorüm to een van siene Frönde ut de Naoberschopp, off he öm nich to Ostern Pudding maken helpen wull, denn de att he so gän. Sien Frönd, well auk so etwas vant kuoken verstonn un auk wull för siewen Schwien watt Friätten kuoken konn, es he meinde, versprak öm, öm to helpen, Den Aobend vör Ostern gonk dat nu ant Puddingmaken. Se nammen enen grauten Emmer vull Miälk, gauten de in den Kohpott, well se erst ganz rein utwasket hadden, schlogen dann so an de füftig Eier kaputt, well Albert dann kaputtröhren moß, lößten dann en Pund Stiew in kaolt Water up, röhrden de Eier un de Stiew dörnehn, leiten dütt dann ganz langsam unner Röhren in de Miälk laupen, well all kuokte, deihen dann gau nao een ganz Pund Zucker, eene Stang Kaneil un eene Stang Vanilg daorin, leiten dann noch so bull Griesmiähl daorinlaupen, bes et stiew genog was. Albert moß datt röhren dohn, datt öm de Damp ut be Platt schlog.

Es he nu ant kuoken fonk un gar was, neimmen sie geschwind datt Fuer unner den Kohpott weg fongen ant utscheppen. Se soggen alle Kümpkes, Gemöschüddeln, Suppenkümp un alle Poschleinen Geschiers bienehn, - well se män finnen konnen un scheppden de vull Pudding. Dann dedten de alls in den Keller up den Fotbuoden, wee se boll so vull staohn hädden, datt dao kien Mensk mähr bie in konn.
Osterdag att Albert nu den ganzen Dag Pubbing, wull teihn maol is he naon Keller west un hett sick wier een Pöttken vull halt. Nero, be Kierenrühr, Polli, de Teckel un sogar de Mies kregen öhren Pudding up Osterdag.
Den twedden Ofterdag lade Albert siene Fröndinnen un de Kinner ut de Naoberschop in, üm datt de auk sienen Pudding probeerden. De Blagen fratten guet un sölwst de aollen Wiewer saggen, dat de Pudding doch wull te iätten wör.

Dingsdag, äs de Buer wier quamm, het de auk nao Pudding kriegen im auk Gunsdags hebbt se noch daovon giätten. Vull is naohär üöwer düt Puddingkuoken, wat de beiden Junggesellen daohn hebbt, lacht wuorden, affer laot se men glienken un lachen, — de Pudding hätt guett schmackt.